Wat is er geworden van .... (deel II)

[zeux]

Het bovenstaande artikel heb ik wat ingekort, omdat het te lang was om geplaatst te kunnen worden.

Het is nu al een boek.

(kom daar nog eens om binnen de hedendaagse journalistiek )

Dit is een mooi stukje:

‘Ja, waarom eigenlijk? Ik zou bij PSV horen, wat een onzin. Ik paste er ook niet, ik voelde me er niet thuis, niet op mijn gemak. Ik had een naam toen ik daar kwam en toch miste ik er iets. Qua organisatie was het perfect, qua medische begeleiding had ik niets te klagen. PSV heeft een prachtig stadion en toch straalt de club geen specifieke voetbalsfeer uit zoals in De Meer of in De Kuip of bij Anderlecht. Het is er veel te mooi, je kunt er van de grond eten. Vraag maar aan Lida hoe zij PSV vond.’ Mevrouw Geels: ‘Ik vond er geen fluit aan, de minst gezellige club waar we zijn geweest. De leukste van de hele club stond achter de tap.’ Ruud: ‘Ik zou bij PSV passen omdat ik een zacht karakter zou hebben. Onzin. Ik ben correct ja, maar daarom houd ik nog wel van lachen. Ik houd niet van natrappen, daar ben ik geen type voor. Ik heb de kritiek die ik op PSV had ook intern wel geuit. In de kleedkamer werd nooit gelachen. Die typische voetbalgeintjes, hoe flauw soms ook, maakte je nooit mee. En dan die achterdocht tegen alles wat uit het Westen komt en tegen de journalistiek. Ik had altijd gedacht dat het niet waar kon zijn, maar het was wel zo. In de catacomben van PSV heb je een spelershome, een perskamer en een ontvangkamer. Het was absoluut onmogelijk dat een journalist in de ontvangkamer voor officials of in het spelershome kon komen. Ik heb dat in het algemeen nooit begrepen, die ene keer in de veertien dagen dat je thuis speelt, die angst bij clubs voor journalisten in een spelershome. Als een journalist je na een thuiswedstrijd van PSV wilde spreken, kwam er zo’n man naar je toe: “Meneer Geels, meneer Derksen van VI wil u spreken, wilt u even mee naar buiten komen of zal ik zeggen dat u geen zin hebt?” Niet te geloven, hè.’

[Yopii]

Het bovenstaande artikel heb ik wat ingekort, omdat het te lang was om geplaatst te kunnen worden.

Het is een ontluisterend verhaal over vroeger, toen het volgens types als Johan Derksen beter was.

Over contactgestoorde trainers, structureel pestgedrag en clubleiders die afspraken aan hun laars lapten.

Johan Derksen vond Wim Suurbier een ge-wel-dige kerel, ja vast...

En hij is vast niet de enige boomer met een voorkeur voor ontspoorde, asociale types.

Ik heb gevoetbald met de zoon van de broer van Suurbier. Wim was niet zo’n aardige man.

Jawel hoor, hij was fantastisch, en pesten deed hij niet.

Kraay had gezegd: als je er zeventien maakt, mag je op vakantie. In november had ik die zeventien doelpunten al gemaakt. Ik werd dat seizoen met eenendertig doelpunten topscorer. Nogmaals, het waren aan de ene kant prachtige, aan de andere kant vreselijke jaren. Allereerst gebeurden er dingen waar ik niet van hield, die mij menselijk tegenstonden. De spelers gedroegen zich tegen trainer Hans Kraay op een manier die je eigenlijk niet voor mogelijk hield. Hij werd voortdurend op een verschrikkelijke manier gedold.Ik herkende dat dollen zo goed. En ik blijf er ook bij, of het mij of een ander overkomt, ik houd er niet van. Het begon al tijdens het trainingskamp in De Lutte. Als Kraay de bespreking begon, ging Piet Keizer demonstratief met zijn rug naar hem toe zitten. De eerste keer maande Kraay hem tot drie keer toe. Dan keek Piet even om, maar bleef gewoon zitten. Ik heb toch ook meegemaakt dat Kraay een keer op de kamer van een paar spelers kwam en zijn bril afdeed. Gingen ze zo, waar Kraay bij was, boven op zijn bril zitten. Je hoorde die bril kraken! Expres deden ze dat! En dan tegen elkaar zeggen van: hé, wat doe je nou. Het was volgens mij voor Kraay niet vol te houden bij Ajax. De jongens die tot het grote Ajax hadden behoord, zoals Haan, Keizer, Rep, Suurbier en Krol, die hadden absoluut maling aan hem. Nee, Hulshoff en Mühren deden aan dat vernederende gedrag niet mee.

Maar eh... nu hebben geen echte leiders meer, zoals vroegâh...

Dit is ook apart:

‘Beste Ruud,’ sprak Brox vaderlijk, ‘je speelt af en toe al met het eerste, je maakt doelpunten, dan moet je beseffen dat je een zekere status hebt. En bij die status, de status van speler van Feyenoord, past geen brommer. Een speler van Feyenoord komt niet op zo’n ding naar het stadion. Je bent het aan je huidige stand verplicht een auto aan te schaffen, Ruud.’
En wat antwoordde de verbouwereerde Geels? ‘Ik zou best een auto willen kopen, meneer Brox, dat lijkt me fantastisch, maar ik heb het geld er niet voor.’ Omdat Geels gekocht was voor het jeugdteam van Feyenoord en zich onmiddellijk rijk waande met het beloofde bruto jaarsalaris van 13.000 gulden, had hij in de onderhandelingen geen premies bedongen. Toen hij van het begin af aan al werd opgesteld in het eerste en scoorde, toonde Brox zich genereus. ‘Laten we afspreken dat je, als je bij het eerste bent, een overwinningspremie van 500 gulden krijgt, maar dan moet je wel meteen voor twee jaar bijtekenen. Dan ook zullen we je een lening geven van 5.000 gulden om een auto te kopen.’ Vanaf dat moment hield Feyenoord op het salaris van Geels niet alleen de huur van 500 gulden in voor het door hem op verzoek van Feyenoord bewoonde huis in Hendrik Ido Ambacht, ook werd maandelijks 250 gulden ingehouden voor aflossing van de lening voor zijn auto.Geels: ‘Tja, want het was geen gezicht, een Feyenoordspeler op een brommer. En toen begon de armoe pas goed. Feyenoord hield zo veel in, dat ik een keer negen gulden negentig, ja jullie horen me goed, negen gulden negentig salaris kreeg overgemaakt. Daarvan moesten we een maand leven. Maar het was ook de andere maanden geen vetpot. Ik was full-prof, maar geld om te leven was er niet.’

Spelers werden toen zo slecht behandeld, waar bleef het geld? Volle stadions en die jongens verdienden niets.

In dat licht moet je ook de verhalen van die tijd zien dat Cruijff een geldwolf was. Als Cruijff tien jaar eerder was geboren, had ik niet mijn hele leven in een sigarenzaak hoeven staan, zei Bennie Muller ooit.

De bedragen die nu rondgaan zijn absurd, maar de situatie van toen was het andere uiterste.

[WP_Legend]

Diant Ramaj op koers richting Arsenal lijkt het...

[T82]

Diant Ramaj op koers richting Arsenal lijkt het...

Die deed Kroes ook al voor een fooi weg. Kregen we die grabbelaar van gisteren voor terug. Zonde.

[Lionel]

Diant Ramaj op koers richting Arsenal lijkt het...

Die deed Kroes ook al voor een fooi weg. Kregen we die grabbelaar van gisteren voor terug. Zonde.

Nou snap ik wel dat hij verkocht werd.

[zeux]

Nou, hij laat weer van zich spreken. :-)

Sven Mislintat heeft daags na zijn aanstelling bij 2. Bundesliga-club Fortuna Düsseldorf van zich doen spreken. De vorig jaar bij Ajax ontslagen Duitser heeft technisch directeur Christian Weber de wacht aangezegd.

Mislintat werd maandag aangesteld als sportdirecteur bij de club uit de 2. Bundesliga. In die rol is hij verantwoordelijk voor de voetbaltechnische zaken binnen de club. Mislintat volgde oud-topvoetballer Klaus Allofs op bij het kwakkelende Düsseldorf, dat tegen degradatie vecht.

Allofs zou na het seizoen sowieso al vertrekken en is na de aanstelling van Mislintat per direct vertrokken. Nu is bekend geworden dat de club ook afscheid heeft genomen van Weber. Daarmee drukt Mislintat dus direct zijn stempel op Fortuna Düsseldorf.

"Op sportief vlak en qua selectiesamenstelling willen we een nieuwe weg inslaan. Daarom is er in deze moeilijke tijd een koerswissel mogelijk. Dan is dit afscheid een logisch gevolg", vertelt Mislintat op de website van Fortuna Düsseldorf.

Mislintat had zijn handen vrij voor een nieuwe klus sinds hij eerder dit jaar vertrok bij Borussia Dortmund. Hij was vorig jaar aan de slag gegaan bij 'BVB', maar nam voortijdig afscheid vanwege interne meningsverschillen.

[Jinne]

Ten Cate en Bogarde coaching duo voor Suriname in maart.

[Historicus]

Ten Cate en Bogarde coaching duo voor Suriname in maart.

Als die wedstrijd(en) door gaan.