raymon schreef: zo nov 02, 2025 2:59 pm
Yopii schreef:Het bovenstaande artikel heb ik wat ingekort, omdat het te lang was om geplaatst te kunnen worden.
Het is een ontluisterend verhaal over vroeger, toen het volgens types als Johan Derksen beter was.
Over contactgestoorde trainers, structureel pestgedrag en clubleiders die afspraken aan hun laars lapten.
Johan Derksen vond Wim Suurbier een ge-wel-dige kerel, ja vast...
En hij is vast niet de enige boomer met een voorkeur voor ontspoorde, asociale types.
Ik heb gevoetbald met de zoon van de broer van Suurbier. Wim was niet zo’n aardige man.
Jawel hoor, hij was fantastisch, en pesten deed hij niet.
Kraay had gezegd: als je er zeventien maakt, mag je op vakantie. In november had ik die zeventien doelpunten al gemaakt. Ik werd dat seizoen met eenendertig doelpunten topscorer. Nogmaals, het waren aan de ene kant prachtige, aan de andere kant vreselijke jaren. Allereerst gebeurden er dingen waar ik niet van hield, die mij menselijk tegenstonden. De spelers gedroegen zich tegen trainer Hans Kraay op een manier die je eigenlijk niet voor mogelijk hield. Hij werd voortdurend op een verschrikkelijke manier gedold.Ik herkende dat dollen zo goed. En ik blijf er ook bij, of het mij of een ander overkomt, ik houd er niet van. Het begon al tijdens het trainingskamp in De Lutte. Als Kraay de bespreking begon, ging Piet Keizer demonstratief met zijn rug naar hem toe zitten. De eerste keer maande Kraay hem tot drie keer toe. Dan keek Piet even om, maar bleef gewoon zitten. Ik heb toch ook meegemaakt dat Kraay een keer op de kamer van een paar spelers kwam en zijn bril afdeed. Gingen ze zo, waar Kraay bij was, boven op zijn bril zitten. Je hoorde die bril kraken! Expres deden ze dat! En dan tegen elkaar zeggen van: hé, wat doe je nou. Het was volgens mij voor Kraay niet vol te houden bij Ajax. De jongens die tot het grote Ajax hadden behoord, zoals Haan, Keizer, Rep, Suurbier en Krol, die hadden absoluut maling aan hem. Nee, Hulshoff en Mühren deden aan dat vernederende gedrag niet mee.
Maar eh... nu hebben geen echte leiders meer, zoals vroegâh...
Dit is ook apart:
‘Beste Ruud,’ sprak Brox vaderlijk, ‘je speelt af en toe al met het eerste, je maakt doelpunten, dan moet je beseffen dat je een zekere status hebt. En bij die status, de status van speler van Feyenoord, past geen brommer. Een speler van Feyenoord komt niet op zo’n ding naar het stadion. Je bent het aan je huidige stand verplicht een auto aan te schaffen, Ruud.’
En wat antwoordde de verbouwereerde Geels? ‘Ik zou best een auto willen kopen, meneer Brox, dat lijkt me fantastisch, maar ik heb het geld er niet voor.’ Omdat Geels gekocht was voor het jeugdteam van Feyenoord en zich onmiddellijk rijk waande met het beloofde bruto jaarsalaris van 13.000 gulden, had hij in de onderhandelingen geen premies bedongen. Toen hij van het begin af aan al werd opgesteld in het eerste en scoorde, toonde Brox zich genereus. ‘Laten we afspreken dat je, als je bij het eerste bent, een overwinningspremie van 500 gulden krijgt, maar dan moet je wel meteen voor twee jaar bijtekenen. Dan ook zullen we je een lening geven van 5.000 gulden om een auto te kopen.’ Vanaf dat moment hield Feyenoord op het salaris van Geels niet alleen de huur van 500 gulden in voor het door hem op verzoek van Feyenoord bewoonde huis in Hendrik Ido Ambacht, ook werd maandelijks 250 gulden ingehouden voor aflossing van de lening voor zijn auto.Geels: ‘Tja, want het was geen gezicht, een Feyenoordspeler op een brommer. En toen begon de armoe pas goed. Feyenoord hield zo veel in, dat ik een keer negen gulden negentig, ja jullie horen me goed, negen gulden negentig salaris kreeg overgemaakt. Daarvan moesten we een maand leven. Maar het was ook de andere maanden geen vetpot. Ik was full-prof, maar geld om te leven was er niet.’
Spelers werden toen zo slecht behandeld, waar bleef het geld? Volle stadions en die jongens verdienden niets.
In dat licht moet je ook de verhalen van die tijd zien dat Cruijff een geldwolf was. Als Cruijff tien jaar eerder was geboren, had ik niet mijn hele leven in een sigarenzaak hoeven staan, zei Bennie Muller ooit.
De bedragen die nu rondgaan zijn absurd, maar de situatie van toen was het andere uiterste.
)